Ouderparticipatie als vliegwiel voor verandering

Scholen kunnen niet zonder de inzet van ouders op allerlei terreinen zoals de ouderraad, medezeggenschap, organisatie van feesten en activiteiten, en luizencontrole.

Maar ouders kunnen soms ook iets betekenen op ander terrein. Bijvoorbeeld in het leggen van verbindingen met de grotere gemeenschap waar de school onderdeel van uitmaakt. En door hun professionele kwaliteiten in te zetten voor de school en de lokale gemeenschap. Ouderinitiatief In Groesbeek startte een ouder van de Jenaplanschool Adelbrecht-Windekind met steun van schooldirectie en groepsleiders een wijkproject waarbij de school en de kinderen actieve partners zijn in de inrichting van de openbare ruimte rond de school. De resultaten zijn heel positief. Niet alleen heeft de school straks beschikking over meer uitdagende buitenspeelruimte en een ‘groen klaslokaal’ naast de school in park het Groeske.

Ook ontstaan er door de samenwerking rond het park meer en meer verbindingen en relaties tussen wijkbewoners, wijkorganisaties en de school. Mensen zetten zich samen in voor het collectief en kennen elkaar weer persoonlijk. Oud en jong ontmoeten elkaar. Ervaren klussers uit de wijk helpen de kinderen bijvoorbeeld met vogelhuisjes maken voor het park en bij de aanleg van een moestuin. Bij oogstfeestjes in de nieuw aangelegde kindermoestuin zetten ouderen uit enthousiasme hun rollator aan de kant en doen weer mee. De lokale gemeenschap op wijkniveau wordt stap voor stap weer meer een échte gemeenschap met de school in een centrale, faciliterende rol. Park als groene as tussen jong en oud Na de verhuizing van de Adelbrecht-Windekindschool naar een nieuwbouwpand aan de rand van het dorp speelden de kinderen in pauzes en na school vaak in de groenstrook ‘het Groeske’ naast de school. Echter elke pauze was het raak: Poep aan je schoen! Het park werd gebruikt als hondenuitlaatplek en ook wijkbewoners zonder hond meden het park vanwege de hondenpoep. Voor ouderen was het park helemaal ontoegankelijk door de ongelijkmatige ondergrond en gebrek aan begaanbare paadjes. Kortom, er was voor verschillende groepen genoeg te wensen! De schrijver van dit artikel, regelmatig bezoeker van het park en moeder van drie kinderen van de Adelbrecht-Windekindschool, stelde zich voor dat het park een echte ontmoetingsplek zou kunnen worden voor jong en oud. Het park vormt letterlijk een groene as tussen de ouderen van Zorgcentrum ‘Kloostertuin’ en de kinderen van de scholen, met de wijk als gemeenschap eromheen. Hoe zou het park weer aantrekkelijk kunnen worden voor iedereen? Ik ontdekte dat er veel animo was bij zowel de school als bij andere organisaties uit de wijk om zich gezamenlijk in te zetten voor het park. Ik ben behalve moeder ook werkzaam op de Radboud Universiteit bij het ‘Institute for Science, Innovation and Society’ en kreeg van mijn werkgever wat ruimte om hier een lokaal project te initiëren. Een buitenkans! Op basis van alle gesprekken en de wensen die belanghebbenden noemden, maakte ik een visie voor het park als ontmoetingsplek waar alle gebruikers zich in konden vinden. Beekherstel & Vier eilanden Bij de gemeente bleken intussen vergevorderde plannen klaar te liggen om de Groesbeek weer uit te graven voor waterberging en natuurontwikkeling. Ik stelde de gemeente voor om daarbij de herinrichting van park het Groeske te gebruiken om mensen echt te betrekken, mede verantwoordelijk te maken en zo te werken aan de sociale cohesie in de wijk. Het College van B&W was gecharmeerd van dit idee, maar wilde zelf de leiding houden in het maken en uitvoeren van het hoofdontwerp voor het park.

Wel wilde ze de wijk Vier parkdelen (‘eilanden’) in bruikleen en beheer geven om zelf in te richten. In het voorjaar van 2012 kwam een groep samen met vertegenwoordigers van alle partijen die iets met de wijk en park te maken hebben, zoals de buurtverenigingen, huurdersvereniging, scholen waaronder de Adelbrecht-Windekindschool, zorgorganisatie, woningbouwvereniging, welzijnsorganisatie, de milieuwerkgroep en de gemeente. Deze nieuwe wijkprojectgroep schreef een projectvoorstel en ging aan de slag. Ontmoetingen in het park De wijk werd uitgenodigd om mee te denken over de inrichting van het park in verbeeldingssessies en ontwerpateliers. Bij alle activiteiten stuurde de wijkprojectgroep nieuwsbrieven en uitnodigingen naar 560 huishoudens rond het park en naar de kinderen van de school. Twee feestelijke ontmoetingen in het park met de school als organisatiebrandpunt werden goed bezocht (60-80 bezoekers). Er waren verhalenvertellers, historische beelden en kaarten van de wijk en van de beek de Groesbeek. Kinderen vermaakten zich met een natuurspeurtocht, vuurtje stoken en marshmallows roosteren. Oudere bezoekers verwezen naar vroeger toen bewoners in de wijk veel meer buiten leefden en elkaar vaker ontmoetten, zeker in de lente en zomer of in de winter bij het schaatsen. Het leek hen leuk als dat terug zou komen. Stemmen Kinderen van school en wijkbewoners konden bij de parkontmoetingen hun stem uitbrengen op hun favoriete inrichtingsideeën. De tien ideeën met de meeste stemmen gingen naar Marleen van Tilburg, een ontwerpster van Buitenruimte voor Contact. Haar ontwerpen bleken vervolgens zo goed aan te sluiten bij de verwachtingen dat ze per acclamatie werden aangenomen. Inmiddels is het twee jaar later en het is gelukt de nodige fondsen te verzamelen voor de aanleg die nu voor driekwart klaar is. Er is een aparte Stichting De Groesbeek opgericht die formeel aanspreekpunt is voor het wijkproject. Ook hierin spelen de school en ouders een rol. Zo werd Henriët Rosman, de schooldirecteur de eerste voorzitter en zitten er ook ouders die tevens wijkbewoner zijn in het bestuur. Iedereen is enthousiast, er staan vrijwilligers klaar voor onderhoud en beheer en de kinderen kunnen niet wachten tot er weer gras groeit in het park en ze erin kunnen. Realisatie parkideeën Wat dit najaar al is aangelegd: Een waterspeeleiland met waterpomp en waterbaan; een klein natuurlijk amfitheater, een grote familiepicknicktafel en vuur- en barbecueplek; een klauter- en ‘chill’-eiland met een levend klimtoestel. Wat er nog komt: Een vlindertuin met fruitboom, bloemen, kruiden en insectenbank. Ook komt er in afstemming met fysiotherapeuten uit de wijk een beweegcircuit voor ouderen. Ouderparticipatie Dit project laat zien dat ouderparticipatie veel potentie kan hebben op onverwacht terrein. Ouders zijn directe verbindingsschakels met de wijk en de bredere gemeenschap rond de school. Ze hebben connecties en professionele kennis die van waarde kan zijn bij de uitwerking en realisatie van wensen, ideeën en idealen die leven in en rond de school. Natuurlijk zat in dit project heel veel mee en krijgt niet iedere ouder van zijn werkgever zomaar ruimte om een project als dit te initiëren. Toch laat dit project de waarde zien van samenwerking over schoolpoorten heen. In contact en uitwisseling met ouders liggen kansen en zijn nieuwe mogelijkheden aan te boren die zowel de school als de lokale gemeenschap goed doen.

1 Comment

Comments are closed.